ช่วงนี้รู้สึกเหนื่อยกับการทำงานพอสมควร อยากหาเวลาพักผ่อน นั่งมอง ๆ เห็นรายการวิ่งเกาะสีชังมินิมาราธอน ครั้งที่ 2 ดูแล้วน่าสนใจเป็นอย่างยิ่ง เนื่องจากดูการเดินทางแล้วไม่ไกลจากกรุงเทพฯ ได้ไปพักผ่อนและได้วิ่งได้ด้วย
         ไม่รอช้าลองค้นหาข้อมูลจากทางอินเตอร์เน็ต พบเรื่องราว หลากหลายของเกาะสีชัง แต่มีอยู่เว็บไซต์หนึ่งน่าสนใจอย่างยิ่ง นั่นคือ www.maleeblue.com ให้ข้อมูลเอาไว้แบบตรงไปตรงมา มีภาพประกอบสวยงาม ดูแล้ว ใช่เลย นี่ล่ะสิ่งที่กำลังต้องการ ลองโทรสอบถามรายละเอียดอีกครั้ง เพื่อความมั่นใจ ได้รับการตอบรับทางโทรศัพท์ จากชายวัยกลางคน นาม “ลุงจุก” ให้ข้อมูลเป็นประโยชน์สำหรับการเดินทางครั้งนี้อย่างยิ่ง ไม่ต้องรอนาน ตกลงจองที่พัก พร้อมอาหาร และให้ทางลุงจุก หารถมอเตอร์ไซต์ให้อีก 1 คัน เพื่อเป็นพาหนะในการท่องเที่ยวบนเกาะ
         เช้าวันเสาร์ เลิกงานตอนเที่ยง รีบบึ่งไปหมอชิตใหม่ ขึ้นรถ ปรับอากาศชั้นหนึ่ง ราคาค่าโดยสาร กรุงเทพฯ ศรีราชา คนละ 92 บาท ใช้เวลาเดินทางจากกรุงเทพฯ ไปศรีราชา 2 ชั่วโมง ลงจากรถแล้ว ก็นั่งรถสามล้อเครื่องไปยังท่าเรือเกาะลอย ได้จังหวะพอดิบพอดี ที่เรือเที่ยว 16.00 น. กำลังจะออกจากท่าไปยังเกาะสีชัง ผู้โดยสารแน่นขนัด มองไปแล้วคุ้นหน้าคุ้นตากันเกือบทั้งสิ้น 80 เปอร์เซ็นต์ เป็นนักวิ่ง
 
         โทรแจ้งลุงจุกอีกครั้งว่าไม่เกิน 40 นาที จะถึงเกาะสีชัง ลุงจุกรีบแจ้งกลับมาทันทีว่าจะให้เด็กเอารถไปไว้ให้ที่ท่าเรือ และแล้ว16.45 น. เราก็เดินทางถึงเกาะสีชัง มีรถมอเตอร์ไซต์ มาไว้ให้เราใช้งาน โดยเค้าได้นำทางไปส่งที่พัก ถนนไปยังที่พัก ช่วงแรกเป็นคอนกรีต ราบเรียบ แต่ประมาณ 300 เมตร ก่อนถึงที่พัก เป็นถนนลูกรัง และลงเนิน การขับรถมอเตอร์ไซต์ ต้องใช้ความระมัดระวัง เป็นพิเศษ โชคดี ว่าผมอยู่เกาะเต่า ถนนก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน เลยไม่ใช่ปัญหาในการควบคุมรถ เข้าที่พักทักทาย “ลุงจุก” และสมาชิกที่นั่นกันพอหอมปากหอมคอ รีบออกมายังจุดรับสมัครวิ่ง
         เมื่อเรียบร้อยจากสนามวิ่งแล้ว ก็กลับเข้าไปที่พักอีกครั้ง เรามีโปรแกรมที่จะนั่งตกปลาหมึก กัน นี่ล่ะของสนุก ช่วงเย็น ไม่มีปลาหมึกเข้ามากินเบ็ด อย่างที่คิดแต่ช่วงหัวค่ำ มีการปั่นไฟ ล่อ ก็พอที่จะได้นั่งตกปลาหมึกกันเล่น ๆ แขกส่วนใหญ่ที่มาพักก็มาเพราะว่าชอบธรรมชาติของที่นี่ อยู่แบบเป็นกันเอง ได้เวลาอาหารค่ำ มีอาหารทะเลสด ๆ มาเสริฟ ผมอดไม่ได้ที่จะขอเบียร์เย็น ๆ มานั่งจิบเล่น ๆ นั่งทานอาหารก็ปูเสื่อ ริมโขดหิน กินชมเย็น ๆ สบายอารมณ์ นี่ล่ะเราได้พักผ่อน...
         ผมอยู่ไม่ดึกมากนัก เพราะว่าพรุ่งนี้เช้ามีภารกิจที่จะต้องไปวิ่ง
 
        เช้าวันอาทิตย์ตื่นมาแล้วออกไปสนามวิ่ง จากที่พักไปจุดสตาร์ทเพียง 10 นาที วันนี้นักวิ่งดูเยอะทีเดียว แต่ส่วนใหญ่เป็นนักเรียน และกลุ่มแม่บ้าน ส่วนนักวิ่งตัวจริง มีไม่น่าจะเกิน 300 คน
          เสียงสัญญาณจากผู้ว่าราชการจังหวัดชลบุรี ปล่อยตัวนักวิ่งกลุ่มแรก ผมเองก็อยู่กลุ่มท้าย ๆ ถ่ายรูปไปด้วยวิ่งไปด้วย เส้นทางตลอดการแข่งขันวิ่งเป็นวงกลม ผ่านเนินเขาขึ้น ลง หลายลูกทีเดียว แต่สุดท้ายก็ปีนป่ายเข้าเส้นชัยจนได้ด้วยเวลา 1.05 ชั่วโมง หลังจากเก็บภาพอีกสักพัก ก็ได้กลับที่พัก อาบน้ำทานอาหารเช้า แล้วก็ออกไปตระเวนเที่ยวบนเกาะ กลับเข้าที่พักอีกครั้งนอนพักผ่อน ก่อนที่จะเก็บเสื้อผ้ายัดใส่กระเป๋า...โบกมือลาเกาะสีชัง...แต่ลาแล้วใช่ลาลับ...สักวันคงต้องกลับไปเยือน สีชัง.
 
 
เรื่อง ภาพ...โดย WeB-THA